Frans Kuipers brengt een ode aan de aarde die het wel redt zonder ons

De natuurlijke wereld is soms een overweldigend iets, en dat wordt bijzonder goed gevangen in het gedicht dat Frans Kuipers in de video hieronder voordraagt. Hij roept een reeks beelden op en schept daarmee een beeld van de onverschilligheid van de natuur, van "angels, tentakels, giftanden, muilen, klauwen en de opengesperde hongerstrot van het kale jong in het nest". Het is een gedicht waaruit blijkt dat de aarde tot een andere orde behoort dan de mens.

Thema

Tags

Klimaat Natuur
Foto: Patrick Post

Al meer dan 1000 ILFU leden steunen de fictie. Jij ook?

Vertel me meer

Frans Kuipers droeg een gedicht voor op de 37ste Nacht van de Poëzie.