ILFU Boekenclub: het belang van het eerste hoofdstuk (Afl.2)

Een maand lang lezen we online met onze leden een roman en sluiten we af met een gesprek met de auteur zelf, live op het podium in Utrecht. Deze maand hebben we gekozen voor Het Snoephuis van Jennifer Egan. Schrijver en journalist Nina Polak bespreekt Egans roman in vier afleveringen, waarop je kunt reageren in de comments. Elke week een nieuw artikel waarin Polak dieper ingaat op elementen uit het boek die aanzetten tot nadenken. Deze week aflevering 2: het eerste hoofdstuk en de eerste zin. Welk licht werpen deze op de rest van het boek?

Je hoeft het boek nog niet uit te hebben om mee te doen aan deze ILFU Boekenclub, dus lees en praat vooral mee! Op 20 mei is Jennifer Egan in Utrecht.

Opslaan

4 reacties

Tags

Jennifer Egan Identiteit Schrijven

Al meer dan 1000 ILFU leden steunen de fictie. Jij ook?

Vertel me meer

‘I have this craving,’ zo begint Jennifer Egans nieuwe roman The Candy House. Aan het woord is tech ondernemer Bix Bouton, die schijnbaar alles heeft wat hij wil; een gelukkig gezin, een huis, een miljardenbedrijf. Maar toch hunkert hij naar iets. ‘I have this craving,’ zegt hij tegen zijn vrouw, ‘Just to talk.’ 

Bix is op zoek naar het soort gesprek, lezen we verderop, zoals je dat voert in je studententijd, zo’n ontspannen, open gesprek, zoals Bix dat nog maar met weinig mensen kan voeren. Zijn vrouw heeft het druk met de kleine kinderen, op zijn werk wil iedereen alleen maar indruk op hem maken. Hij moet aan zichzelf ontsnappen, lijkt het, wil hij nog eens een zo’n gesprek kunnen voeren. 

'I have this craving,' zegt hij tegen zijn vrouw, 'Just to talk.'

In die eerste pagina’s van de roman ontvlucht Bix ‘s nachts zijn huis en wandelt hij door New York. Zijn blik valt op een lantaarnpaal waarop een poster hangt voor een lezing van de antropoloog Miranda Kline, wier ideeën hem ooit inspireerden tot de oprichting van zijn bedrijf. Ernaast hangt een handgeschreven flyer voor een nagesprek met daarop de tekst ‘Let’s Talk!’.

Dit is het gesprek waarop Bix gewacht heeft. Drie weken later zit hij in het appartement van een stel professoren om mee te praten over de lezing die Mirande Kline zojuist gegeven heeft. Bix heeft zich vermomd; geen van de aanwezigen heeft een vermoeden wie hij is, zodat hij zonder scrupules kan meeluisteren met de discussie. 

In wat volgt worden we getuige gemaakt van de conceptie van een idee dat de hele roman zal structureren. Een van de professoren experimenteert met het externaliseren van menselijk geheugen, en Bix Bouton ruikt een gat in de markt. Binnen tien jaar zal zijn uitvinding ‘Own Your Unconscious’ de wereld hebben veroverd en veranderd. 

Maar is het echt zijn uitvinding? Die vraag lijkt Egan met deze proloog te willen opwerpen. En maakt dat eigenlijk iets uit? 

Dit eerste hoofdstuk bevat in compacte vorm al de thema’s die in de hele roman zullen terugkomen: intellectueel eigendom, authenticiteit, identiteit. En het lijkt meer te verraden: hoe veelzeggend is het bijvoorbeeld dat Bix, die groot geworden is in de virtuele wereld, tot zijn grootste idee komt door een handgeschreven briefje aan een oude lantaarnpaal? En wat te denken van die eerste zin? Die ‘craving’ waarmee alles begint? 

Ik ben benieuwd hoe jullie het eerste hoofdstuk hebben gelezen. Laat je een bericht achter in de comments hieronder?

Lees ook aflevering 1 van de ILFU Boekenclub

Hoe lees je Het snoephuis van Jennifer Egan?

Aflevering 1

Sluit de Boekenclub goed af, bezoek de Book Talk!

C

Cecilia

Grafisch ontwerper

Rapporteer

@Pam, same here. Niet meer weg te leggen.

4 maanden geleden

info@pamvanderveen.nl

journalist/redacteur/podcastmaker

Rapporteer

Ik begon braaf in het eerste hoofdstuk en twee dagen later sloeg ik het boek dicht. In één ruk uitgelezen.

4 maanden geleden

Ronnie

Rapporteer

Mooi dat naast een digitale wereld ook ween wereld van papieren flyers en dat er zelfs een boek (Bix is zeeer verbaasd!) wordt gepakt bij het nagesprek.

4 maanden geleden

ElineD

Rapporteer

Heel invoelbaar hoe Bix eigenlijk juist verlamt door de angst om geen nieuwe brainwave te krijgen! Als lezer voel je de opluchting eerder dan hemzelf; er gaat iets borrelen :)

4 maanden geleden