We hebben het einde niet zien aankomen

Rashif El Kaoui neemt zijn herinneringen aan een overleden hond als vertrekpunt om dieper na te denken over het einde. Het einde van het leven van de hond, van beschavingen, of van je eigen leven. Het is een onvermijdelijk onderdeel van het bestaan, maar toch kun je het niet zien aankomen. Of toch wel? Het einde draagt altijd iets paradoxaals in zich; het maakt altijd weer plaats voor iets nieuws.

Thema

Tags

Dood Essay Geschiedenis
Foto Ben Wicks / unsplash

Al meer dan 1000 ILFU leden steunen de fictie. Jij ook?

Vertel me meer

Rashif El Kaoui denkt na over het einde, dingen die er wel en niet meer zijn, en over het sussen van zijn angsten.