We verbergen het slavernijverleden onder een deken van diversiteit

‘ik wou zo graag dat jij met mij gelijke bent en blijft / al heb ik je geknecht tot slaaf mijn slaaf gemaakt’. Met die regels opent Antoine de Kom zijn bijtende gedicht ‘ik wou zo graag’. De hele wereld heeft zijn mond vol van diversiteit, lees je in het gedicht van de kleinzoon van Anton de Kom, maar is dat niet een middel om te verdoezelen dat het slavernijverleden nog steeds zijn sporen nalaat? Een manier om weg te kunnen blijven kijken, en het grote onrecht niet te hoeven erkennen?

Thema

Tags

Poëzie Slavernij Ongelijkheid
Foto via rawpixel

Al meer dan 1000 ILFU leden steunen de fictie. Jij ook?

Vertel me meer

ik wou zo graag

.

ik wou zo graag dat jij met mij gelijke bent en blijft 

al heb ik je geknecht tot slaaf mijn slaaf gemaakt 

omdat je spieren hebt die voor mij werken en ik 

wou zo dat je in mijn woorden past diverser dan divers 

en kleurig al ontkleurd tot wat nu onze standaard porno blijven mag 

het carnaval der burgers die zich dichters wanen en maar 

blijven dromen van een land waar eeuwen slavernij 

kan worden weggepraat en opgeheven tot een nieuwe staat 

waarvan de nagalm net zo zoet is als het gieren van wie stierven 

aan de zegen van gesel pekel spaanse bok en galg 

naast tafels die verstikkend stinken naar zo’n dialoog 

over de resten ingewanden drijvend in wat nat eenheid en erkenning lijkt: 

de vanzelfsprekendheid van weer een pas gedolven graf


Beluister ook de podcastaflevering waarin Antoine de Kom spreekt over zijn gedichten en over zijn grootvader, Anton de Kom. Ook draagt hij dit gedicht voor.

Wij slaven van Suriname

Wij slaven van Suriname van Anton de Kom is een felle aanklacht tegen racisme en uitbuiting. De Kom vertelt hoe het Nederlandse koloniale bewind het land en zijn inwoners onderdrukte, en hoe verschillende Surinaamse bevolkingsgroepen daartegen in opstand kwamen.

Lees meer