'Toch, ik ben' en drie andere gedichten uit Dovenrepubliek van Ilya Kaminsky

"In Dovenrepubliek, geschreven in 2019, toont Kaminsky een wereld die overal in het nu plaats kan hebben; in een land als Belaroes, Oekraïne, Rusland, in Moldavië, Georgië, in een wereld waar dorpelingen een eigen gebarentaal met elkaar bedenken, zodat de bezetter hen niet kan begrijpen." Zo schreef ILFU Curator Lisa Weeda eerder op ilfu.com over deze dichtbundel van Ilya Kaminsky. De bundel verschijnt april 2023 in nieuwe vertaling door Alfred Schaffer bij Uitgeverij Podium, wij mochten alvast vier gedichten voorpubliceren.

Tags

Poëzie Oekraïne Oorlog
'Story', illustratie uit Dovenrepubliek van Ilya Kaminsky

Al meer dan 1000 ILFU leden steunen de fictie. Jij ook?

Vertel me meer

Vertaald door Alfred Schaffer

Toch, ik ben 

Toch, ik ben. Ik besta. Ik heeft
een lichaam.
Als Anushka 

mijn vinger
in haar mond neemt,
bijt ze. 

Hoe leven we op aarde, kind?
Als ik je horen
kon, wat zou je zeggen?

Je antwoord! 

Op aarde kunnen we doen
– of niet soms? –

wat we willen.

'Aarde'

Patrouilles

Ik bedek de ogen van Gena, zeven, en Yasha, negen,
als hun vader zijn broek laat zakken om gefouilleerd te worden, en zijn vlees trilt

 en om hem heen:
het gore vlezige flapperen van de stilte. De menigte kijkt toe. 

De kinderen zien ons kijken:
soldaten sleuren een naakte man de trap op. Ik leer de handen van zijn kinderen om van doodsangst 

een geluid te maken –
zie hoe doofheid ons vastnagelt in onze lichamen. Anushka 

praat tegen zwerfhonden alsof ze mannen zijn,
praat tegen mannen 

alsof ze mannen zijn
en niet alleen maar zielen op krukken van botten.  

Stadsmensen
kijken naar kinderen maar voelen onder de blote voeten van hun gedachten

de koude steen van de stad.

 


 

Achtervolgd door Vasenka’s mannen

We zien haar tussen ons zigzaggen op straat –
haar gezicht kapot

als een rits die vastzit in haar jas –
Mijn lieve buren! schreeuwt ze, 

Mijn lieve buren! Prachtige idioten!
Zo schreeuwt ze tegen ons. 

Graaf een flink gat!
Leg mij neer neusgaten omhoog

en schep in mijn mond de eerbare zwarte aarde.

 


 

En toch, op sommige nachten

 

Ons land heeft zich overgegeven.

Jaren later zullen sommigen zeggen dat niets van dit alles heeft plaatsgevonden; de winkels waren open, we waren gelukkig en keken poppenspelen in het park.

En toch, op sommige nachten dimmen stadsmensen de lampen en leren hun kinderen gebaren. Ons land is het podium: als de patrouilles marcheren, zitten we op onze handen. Niet bang zijn, gebaart een kind tegen een boom, een deur.

Als de patrouilles marcheren, zijn de lanen verlaten. Lucht raakt leeg, op het gepiep van snaren en het kloppen van houten vuisten tegen de muren na.

 

 

Kun je een oorlog overleven door te zwijgen?

‘Wat kunnen fictie en poëzie doen in tijden van een constant bewegende en zelfs uitdijende oorlog?’ is de vraag die ILFU Curator Lisa Weeda sinds de start van de oorlog bezighoudt. Van de zoektocht naar antwoorden op die vraag houdt ze je vanaf nu op de hoogte. Lisa zoekt in de dichtbundel van Ilya Kaminsky antwoord op de vraag wat je eigenlijk kan doen als je land bezet wordt? En wat voor rol kunnen zwijgen, niet horen en stilte daarin spelen?

Lees het hele artikel
Kun je een oorlog overleven door te zwijgen?

Dovenrepubliek

Dovenrepubliek is een hedendaags epos van een van de meest toonaangevende dichters van deze tijd. Ilya Kaminsky, zelf slechthorend en geboren in Odessa in Oekraïne, vertelt in deze bundel op overdonderende wijze een tijdloos verhaal over verzet in tijden van oorlog. Dovenrepubliek verschijnt in april 2023 in nieuwe vertaling van Alfred Schaffer bij Uitgeverij Podium

Meer over dit boek